Wat herinneringen aan mijn moeder. ( nog in bewerking)
Mijn moeder werd vaak naar haar gehuwde zussen gestuurd als er een kind was geboren om daar te helpen. Zo is ze een tijdje in Nijmegen, Ede en Coevorden geweest om te helpen. Dat was toen gewoon. Het was ook een groot gezin.
Ze heeft ooit gewerkt bij een banketbakker. Dit was Ratelband aan de Steenstraat 41 in Arnhem Dit waren de ouders van de later welbekende Emile Ratelband. (Tsjakka!)
Mijn moeder vond het een verwend en verwaand joch.
Ze heeft ook gewerkt bij de ENKA fabriek (Nederlandsche Kunstzijdefabriek).
Ikzelf ben geboren bij mijn oma in huis op de Rozendaalsestraat 216 in Arnhem, wij woonden er tegenover op 191. Wij hielpen opa en oma veel toen ze ouder werden.
Toen mijn grootouders al overleden waren, kreeg mijn vader ander werk en zijn we van Arnhem naar Zwijndrecht verhuist. Daar hadden we het allen erg moeilijk mee. Vies water kwam er daar uit de kraan, smaakte naar chloor. Mentaliteit van de mensen was heel anders, harder. Je werd er gepest omdat je met een zachte G sprak, men zei dat je van het platteland kwam. Mijn moeder had erg veel heimwee. Ze zei wel eens dat ze op haar blote knieën wilde terug kruipen. Mijn vader reed op een vrachtwagen en was veel van huis, ze moest zich dus zelf redden. Veel geld was er niet. Ze heeft ooit een baantje gehad bij een bedrijf waar stoelen en banken werden bekleed. Dit heeft ze maar heel kort volgehouden, dat kon haar lichaam niet aan.
Gezondheid: Ze heeft het niet makkelijk gehad. Werd haar hele leven al geplaagd door migraine. Lag daardoor regelmatige op bed. Later kwam daar nog een flinke hernia bij. Ik herinner me dat ze daar goudinjecties voor kreeg. Nog later kreeg ze borstkanker.
In het ziekenhuis kreeg ze bestralingen, we moesten dan op een afstandje aan het voeteneind blijven staan, mochten geeneens een kusje geven. Er is later een borst weggehaald en nog eens een paar jaar later de 2e borst. Uiteindelijk is het jaren later toch weer uitgezaaid. Ze is hier helaas aan overleden, was niets meer aan te doen, zat achter haar longen. Ze is in het ziekenhuis in Zwijndrecht overleden.
We zijn met veel liefde opgevoed. Ze maakte altijd zoveel mogelijk tijd voor ons vrij als we uit school kwamen, dan stond er altijd een kopje thee klaar. Ze hielp ons altijd zo veel mogelijk met huiswerk maken. In de avond met z'n allen aan de tafel met pinda's doppen, spelletjes doen.
Iets waar we niet graag over praten maar het hoort er wel bij. Het huwelijk van mijn ouders had ook zijn slechte kanten. Vader dronk als hij thuis was, naar buiten was hij altijd vrolijk en hield wel van een feestje, maar thuis sloeg dat altijd om. Mam sliep dan regelmatig op de logeerkamer. Hij heeft haar ook wel geslagen. Hij heeft dit ooit gedaan bij zijn ouders thuis in Geldrop, toen is zijn vader tussenbeide gekomen en heeft hem de les gelezen. Wat was die man boos zeg. Mijn broer heeft hem later wel eens gedreigd van het balkon af te gooien als hij moeder nog eens durfde aan te raken. Ja, ze heeft er wel eens over gedacht weg te gaan, maar dat is er nooit van gekomen. Sinds mijn moeder was geholpen aan haar borsten wilde hij haar niet eens meer aankijken, een huwelijk is vanaf dat moment helemaal niet meer geweest. Ze was daar erg verdrietig over.
Toen mijn vader was overleden heeft mijn moeder al zijn spullen heel snel het huis uitgedaan en alles anders ingericht. Eindelijk kon ze het volgens haar smaak inrichten. Wat was ze daar blij mee.
Ze was ook helemaal gek op haar kleinkinderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten